جوان پیر

مبارک بوده باشه

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Wed, 09 Dec 2009 07:50:00 +0000

یادم بود
هنوز هست ...آرزو می کنم که کاش نبود ... هرکاری کردم که اینو ننویسم نشد
با اینکه این کار چیزی جز یه Freak از من نشون نمی ده اما هیچوقت نتونستم تقصیرو گردن تو بندازم ...تا از تو بدم بیاد که فراموشت کنم به هر حال:

امیدورم هنوز ازم متنفر نباشی ... امیدوارم همیشه لبخند بزنی ، و امیدوارم شادی همواره توی زندگیت جاری باشه ....

تولد مبارک ...

Tom Waits - Green Grass

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

سرت رو بزار اونجا که قلبم عادت بودن داشت
زمینو بالای سرم نگه دار
روی علف سبز دراز بکش
زمانی رو که دوستم داشتی به یاد بیار

Come closer don't be shy
Stand beneath a rainy sky
The moon is over the rise
Think of me as a train goes by

بیا جلو تر ، خجالت نکش
زیر آسمون بارونی بایست
مهتاب از حد طبیعیش بالاتره
منو مثل یه قطار عابر فرض کن...

Clear the thistles and brambles
Whistle 'Didn't He Ramble'(1)
Now there's a bubble of me
and it's floating in thee

خار و خاشاک ها رو تمیز کن
آهنگ "سرگردون نباش" رو سوت بزن
حالا حبابی از من هست
و در تو شناوره

Stand in the shade of me
Things are now made of me
The weather vane will say:
It smells like rain today

توی سایه ی من با ایست
حالا همه چیز ساخته شده از منه
بادنما بالاخره می گه :
امروز بوی بارون می ده ...

God took the stars and he tossed 'em
Can't tell the birds from the blossoms
You'll never be free of me
He'll make a tree from me

خدا ستاره ها رو گرفت و پرتشون کرد
نمیشه فرق گل و بلبل و گفت
هیچوقت ازم رها نمی شی
اون ازم یه درخت درست می کنه

Don't say good bye to me
Describe the sky to me(2)
And if the sky falls, mark my words
we'll catch mocking birds(3)

با من خداحافظی نکن
آسمونو برام وصف کن
اگه هم آسمون سقوط کرد ، این خطو این نشون
ما یه مرغ درنا می گیریم

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

سرت رو بزار اونجا که قلبم عادت بودن داشت
زمینو بالای سرم نگه دار
روی علف سبز دراز بکش
زمانی رو که دوستم داشتی به یاد بیار...........
======================

1 : Didn't He Ramble یه ترانه محلی برا تشیع جنازه است که موقع برگشت از قبرستون دست جمعی

معمولا اجرا می شه .

2. Describe the sky to me:توجه داشته باشید که از توی قبر خونده می شه آهنگ

3:We'll catch mocking birds : نقل قولی از کتابیه در اعتراض به نژاد پرستی و ناعدالتی نژادی توی یه روستای جنوب آمریکا :

"Atticus said to Jem one day, 'I'd rather you shoot at tin cans in the back yard, but I know you'll go after birds. Shoot all the blue jays you want, if you can hit 'em, but remember it's a sin to kill a mockingbird.' That was the only time I ever heard Atticus say it was a sin to do something, and I asked Miss Maudie about it. 'Your father's right,' she said. 'Mockingbirds don't do one thing but make music for us to enjoy. They don't eat up peoples gardens, don't nest in corncribs, they don't do one thing but sing their hearts out for us. That's why it's a sin to kill a mockingbird.'"

یه روز آتیکوس به جی گفت: " من ترجیح می دم توی حیاط خلوت به قوطی خالی ها شلیک کنم ، اما می دونم توی می ریث دنبال شکار پرنده ها .به هر چندتا زاغ کبود که می خوای شلیک کن ، اگه تونستی البته ، اما به یاد داشته باش که کشتن مرغ درنا گناهه ."اون تنها باری بود که من شنیدم آتیکوس می گه یه چیزی گناهه ، واسه همی ن از خانوم مادی راجع بهش پرسیدم " حق با باباته "بعد هم گفت "مرغ های درنا هیچ کار نمی کنن جز اینکه برامون آهنگ درست می کنن که لذت ببریم . اونها باغچه های مردم رو نمی خورن ، تو مخزن ذرت لونه نمی کنن ،هیچی نمی کنن جز اینکه از تهه قلبشون برای ماها می خونن ، به این خاطره که کشتنشون گناهه." .

برگرفته از کتاب To Kill A Mockingbird نوشته ی Harper Lee سال 1960 ، فصل 10.

آنچه که لطیف ترین را می پوساند

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 03 Dec 2009 17:09:00 +0000

شاید توی عجیب ترین لحظه های زندگیت ، وقتی اخبار و احوال خودت رو از زبون و نقل قول این و اون می شنوی ، از برداشت های عجیب اونها، از ساده ترین ِ رفتار هات ناراحت بشی ، و یه بار دیگه با نفرت به ذهن نا پاک بشری ، توهین کنی ....

عوضی ... خیلی پستی ، من دزدم ؟! می دونی صبح تا شب مثله سگ دویدم تا تونستم یه قرارداد بنویسم و همه پورسانتشو تو کادوی لعنتیش تف کنم... بعد می گی اون این فکرو کرده ؟!!

.... ..

البته خوب شایدم کرده ... ازش بعید نیست ...

نمی دونم خودش بهش گفته بود ، یا اون از خودش در آورده که فلانی گفته اینو ... به هر حال من از زبون یکی دیگه شنیدم که به نقل قول از اون یکی (به اسم س.) گفته که اینو چند سال پیش فلانی راجع به تو بهم گفته که ...

و حتی وقتی با جرأت ترین اونها ازم می پرسن راجع بهش ... من باید "راز وار" اون رو انکار کنم ...بخش خنده داره قصه اینه که ، همه اطرافیانم راجع به تخمی ترین راز زندگیم می دونن ... همه می دونن چی سر من رفته ... همه هم ادای "راز" بودنش رو در می آرن ...

و من هم می دونم که همه می دونن ... و احتمال هم می دهم که اون ها هم می دونن که من می دونم که اونها می دونن ... و همه به خواسته من احترام می زاشتند که داستان من یه رازه...ممنون همگی .... و Kیره شخص من تو دهن لق تک تک همه شما ! مخصوصا اون که منشاء درز داستان بود (س.)

و هیچ کس موقع سقوط من ، حتی کوچکترین همدردی نکرد ... نه مادر و نه پدر ... نه س. که از فلانی شنید و همه وقت منو مسخره کرد ... چون راز بود ...چون من می خواستم که راز بمونه ...

می خواستم راز نگه هش دارم ...شاید چون عاقبت داستان رو می دونستم ... اما فلانی به س. گفت ، بعد هم گفت به کسی نگو ... س. اول جلوی من و مادرم و همه منو به مسخره گرفت (... شاید چون بودم) ،منم متظاهر به حاشا اصلا زدم به کوچه علی چپ که : " کی هست این ابله که می خواد خودکشی کنه؟!! من بعد از این برحه ی تنگ زندگانی ام می زنم به پارتی و جشن و ... " ، در حالی که توی مخدر ، دروغ ،و چند نوبت خودکشی ناموفق، شغل کثیف ، بی دوستی و همدمی ، تهدید و ترس و خیانت ، پیشنهاد های آینده های روشن ولی بی او ، و... غرق بودم .

بعد هم س. اومد به این گفت و همین قول رو گرفت که به بقبه نگو و .... این و اون هم به همه گفتن و همه به هم دیگه گفتن و تظاهر کردن که رازه ...نمی دونم چرا ... ولی Kیرم با خایه های پشمگین و عرقی توی دهن گشادت، بی شرف ، هر چی سرت اومده و بیاد حقته ... حق همتونه .

داستان فلانی شاید به خاطر من به هم ریخت که رمانتیک بازی براش در آوردم و بعد ریدم... ، شاید تقصیر خودش بود که به س. گفت و بهش اعتماد کرد ، شاید تقصیر س. بود که رفت به همه گفت و همه هم به فک و فامیل بهمانی اِه "جهان سومیش" رسوندن و داستان فلانی با بهمانی به هم ریخت و ... فلانی هم سر من تقصیرا رو شکوند و یک سالی ازم برید و بعد برگشت و بعد از یک هفته که برام استخون انداخت، مثله سگ... بهم گفت داره می ره ازدواج کنه ... و کرد ... و منم خفه خون گرفتم ، در حالی که همه می دونستن ... و حالا یکی دیگه از زبون اون یکی(س.) گفته که چند سال پیش فلانی راجع به تو و رمانتیک بازیت اینجور فکرکرده ...و من خرم باز همه گذشته های گذشته رو مرور می کنم و فحش به شخصیت چند سال پیش افرادی می دم که نمی دونم الان عوض شدن یا نه ! و دنبال مقصری که نیست می گردم ...در حالی که امروز و گذشته ی من توی شیوه زندگی ملت جهان سومی گیر کرده که ادای فکر کردن دنیای روز رو دارن در می آرن .

حالا بعد از این همه مدت ، هنوز زخم من باز و سوزناک ، به قصه ام از زاویه دید بیرونی نگاه می کنم ، با دید خوب نسبت به همه کارکتر های این داستان ... و هنوز خون از زخم بیرون می ریزه و درد ثابت و پا برجا ... هنوز با کله شقی تمام ، بر این باورم که از کرده هام پشیمون نیستم ، هنوز در اعماق وجود دوستش دارم و عشق می ورزم...براش شادم و برای خودم غمگین ...

رفتار ساده ی من ، رمنس من ، و راز های من ، با برداشت فاجعه بار آدم های اطرافم ،و شیوه ی راز نگه داری اونها ، تنها چیزه که در حال حاظر منو مشغول کرده . و همین رفتار ها و افکار نابود بشر اطراف منه که ، حساس ترین، لطيف ترین، تردترین و نازکترین و محبت آميزترین چیز ها رو خورد می کنه ، می فرسایه ، فاسد می کنه و به دور می اندازه.

و من را رها می سازه که تیمار کنم ، آرزو ها و خاطرات مرده ام رو ؛ که در گهواره مرد ، درست مثله مادری که جنین مرده اش را تیمار می کند.و چشمان خیره ی آرزو ها و خاطرات بی جان من ، عشق مرا به آن خاطرات بی رحمانه نمی پذیرد.
=========================================
نمی دونم کی این گذشته یادم می ره ، اما احتمالا از این خاک که برم ... با تغییر محیط و اطرافیان و فرهنگ و حتی آب و هوا ... شاید بشه زخم ها رو از یاد برد ، و به معدود دلخوشی ها چسبید.
به امید همون روز .

فقط امیدوارم که آدم ها اونجا این شکلی نباشند.

در ضمن به دنبال Weed هستم ... کسی داشت خبر کنه ...

========================================

The Black Dahlia Murder - That Which Erodes The Most Tender

Won't you rest your ruined head my weary child
This would twas not for thee
I send you now the promised land
Not one breath did you heave stilly born

ای فرزند بیزار من ، سر نابود شده ی خود را به استراحت مگزار
این خواسته ، برای تو مقدر نبوده
تورا هم اکنون می فرستم ، (بدان) سرزمین آرزوها
نه آن آه (ای که) ، تو به آرامی (مرده)متولد شدی و بلند سر دادی

Unto this earth sleeping so soundly in my arms
A slug-like trail of ochre fluids where we've danced
The sun is setting now I hold a modest hand in vain

My lung emit a sigh
What fiend would take these tiny eyes and show them to the dark
Gods just a lie

بسوی این زمین ،به سلامت در دستانم آرمیده ای .
آثار پیچیده ای که بر شُل گِل اخري ای مانده ، جایی که رقصیدیم
حال خورشید می نشیند ، من دست متواضع را تهی وار نگاه داشته ام

ریه هایم آهی بیرون می ریزند
کدام دیو ، این چشمان ریز را می برد ، و به تاریکی نشانش می دهد
خدا فقط یک دروغ است

Never born into this den of sin
That which erodes the most tender of things
After the eve have fallen
The lights are sinking low
Shadows would hide that life
In him could never grow

هرگز در این کنام گناه متولد نشده
آنچه که لطیف ترین چیز ها را می فرساید .
بعد از آنکه شامگاه غروب کرد
نور ها نزول می کنند
تاریکی ها پنهان خواهند کرد ، آن زندگانی را
در او ، که هر گز نمی توانست پا بگیرد

A hollow gaze peers from the cradle black
Imagining his shining eyes just sockets staring back

Witness the baptism - skeletal the world would shun
Reject the purest form of love - A mother to her son

نگاه خیره ای تهی از گهواره ی سیاه نگاه می کند
می پندارد چشمان درخشنده اش ، خیره ای دقیق دیگر را جدب می کند.
شاهد تعميد(ی) باش ، (که) جهان مادی (اسکلتی) پرهیز می کند.
مپذیر ناب ترین شکل عشق را ، مادری به پسرش .

I proceed to nurse him
I could almost smile
I entertain the notion
That he did live this while
But he's dead to this world
Carved out just like my heart
Soaked up and washed so lovingly
Cherished son unconditionally

من به پرستاری اش ادامه خواهم داد
من تقریبا توانستم لبخندی بزنم
من خیال(ی) را سرگرم می کنم
که در این مدت او (در آن) زیست
اما او برای این دنیا مرده تلقی می گردد
حکاکی شده درست مثله قلبم
خیسیده و شسته شده ، چه دوست داشتنی
فرزند تسلی داده شدهی بی قید و شرط

In our secret world alone
Situation delicate crudely frowned upon
In our sacred love undone

در تنها(ای) دنیای رمز راز ما
وضعیت زُمُخت وار لطیف روی هم ریخته
در عشق مقدس ما . ناتمام

Never born into this den of sin
That which erodes the most tender of things
After the eve has fallen
The lights are sinking low

Shadows would hide that life
In him could never grow

هرگز آفریده نشده در این کنام گناه
آنچه که لطیف ترین چیزها را می فرساید .
بعد از آنکه شامگاه غروب کرد

نور ها نزول می کنند
تاریکی ها پنهان خواهند کرد ، آن زندگانی را
در او ، که هر گز نمی توانست پا بگیرد

A hollow gaze peers from the cradle black
Imagining his shining eyes just sockets staring back
Witness the baptism skeletal the world would shun
Reject the purest form of love

A mother to her putrid rotting son

معجزه

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 22 Oct 2009 07:46:00 +0000

معجزه ، واژه ای غریب برای تعریف ، شاید وقتی چیز های غیر ممکن ، ممکن بشن ...اما غیر ممکن واقعاً چیه ؟

بشر ، موجود عجیب ، شاهکار !! ؟؟؟ خلقت ...همواره به دنبال تمدنی برای زندگی بهتر ...

اولین بار معجزه رو به پیامبران لقب دادن ، انسان ها ای که خدایی درست کردن که ابزاری باشه برای ترسوندن و پاداش دادن ، ابزاری قدرت مند برای آموزش تمدن به بشر ...شاید معجزه هیچوقت اتفاق نیوفتاده باشه و داستان پردازانی که داستان پیامبران رو می نوشتند جادویی به پیامبر نسبت دادند ، تا با قدرت جذبه این جادو یا معجزه ، داستان پیامبران رو برای شنونده یا خواننده یا بیننده یا ... بالا ببرند ، تا اونها از قدرت خدای پیامبر پترسند تا متمدن بشن ...

حتی آخریشون ، همین محمد خودمون ... وقتی نتونستن تاریخ رو بپیچونن براش و تو داستان هاش معجزه بچپونن... کتابش رو کردن معجزه ...چیزی که به زور حتی بشه اسمه کتاب رو بهش داد ...

و غیر ممکن پدید اومد ، متمدن شدن انسان !

وقتی خدا شد ابزار جنگ ، دین شد ابزار تجاوز و حکومت و بشر شد دست اجرای اینها ، همه معجزه های نسبتا پاکی و منزه ی نوح و مسیح و موسی و محمد ، تبدیل به اسباب و ابزاری کثیف توی دست بشر شد . و بشر نامتمدن تر از همیشه ... خودش موند ... در تلاش برای تمدن ...

و در بخشی از دنیا معجزه اتفاق افتاد ... بشر متمدن شد ! ناممکن ممکن شد ! این یه معجزه است !!! و جلوه های این تمدن به همه دنیا داره رسوخ می کنه ...
اما واقعا معجزه اتفاق افتاده ؟؟؟آیا تمدن همینه ؟

و سوال همچنان به ذهن هنرمند تلنگر می زنه برای مطرح شدن ، حتما به این شاهکار گوش بدید ....

Rogger waters - It's A Miracle

Miraculous you call it babe
You ain't seen nothing yet
They've got Pepsi in the Andes
Mcdonalds in Tibet

بهش می گی معجزه وار عزیزم ؟
هنوز پس هیچی ندیدی ..
اونها پپسی توی "رشته کوهای " آندیز دارن
"همبرگری" مکدونالد توی تبت

Yosemite's been turned into
A golf course for the Japs
The Dead Sea is alive with rap
Between the Tigris and Euphrates
There's a leisure centre now
They've got all kinds of sports
They've got Bermuda shorts

( محله ی ) یوسمتی (توی غرب کالیفورنیا) تبدیل شد به
زمین گلف برای ژاپونی ها !
دریای مرده (بین اردون و اسرائیل) زنده است با رپ!
بین دجله و فرات (بین النهرین)
حالا یه مرکز تفریحی هست
اونا همه نوع ورزشی دارند
اونا ششلوارک های "برمودا " هم دارند!

The had sex in Pennsylvania
A Brazilian grew a tree
A doctor in Manhattan
Saved a dying man for free

اونها توی پنسیلوانیا سکس دارند !
یه برزیلی یه درخت پروروند
یه دکتر هم توی (محله ی) منهتن(نیویورک)
یه مرد در حال مرگ رو رایگان نجات داد!

It's a miracle
Another miracle
By the grace of God Almighty
And pressures of marketplace
The human race has civilized itself
It's a miracle

این یه معجزه است
یه معجزه ی دیگه
با توفیق خداوند متعال
و فشار بازار
نسل بشر خودش رو متمدن کرد
این یه معجزه است ...

We've got a warehouse of butter
We've got oceans of wine
We've got famine when we need it
Got a designer crime

ما سوله های پر از کره داریم
دریاهایی از شراب
ما قحطی داریم وقتی که نیاز داشته باشیم
طراح جنایت هم داریم

We've got Mercedes
We've got Porsche
Ferrari and Rolls Royce
Then We've got a choice

ما مرسدس داریم
ما پورش داریم ،
فراری و رولز رویس
و بعد "قدرت" انتخاب داریم ...

She said meet me
In the Garden of Gethsemane my dear
The Lord said Peter I can see
Your house from here
An honest man

Finally reaped what he had sown

And farmer in Ohio has just repaid a loan

بهم گفت عزیزم قرارمون توی باغ گتسمنی (باغی نزدیک اورشلیم که در اون مسیح رو دستگیر کردند-محله واقعه ی عذاب بزرگ ...)
خدا بهم گفت پیتر از اینجا می تونم خونت رو ببینم !
مرد راستگو بالاخره اون چیزی رو که کاشته بود برداشت کرد
و یه مزرعه دار توی اوهایو ، تازه قسط هاشو پرداخت کرد ...

It's a miracle
Another miracle
By the grace of God Almighty
And pressures of marketplace

The human race has civilized itself
It's a miracle

این یه معجزه است
یه معجزه ی دیگه
با توفیق خداوند متعال
و فشار بازار
نسل بشر خودش رو متمدن کرد
این یه معجزه است ...

We cower in our shelters
With our hands over our ears
Lloyd-Webber's awful stuff
Runs for years and years and years
An earthquake hits the theatre

But the operetta lingers

Then the piano lids comes down
And break his fucking fingers
It's a miracle

ما توی پناه گاه از ترس پنهاه می گیریم..
با دستها روی گوش هامون...
چرت و پرت های مهیب لوید وبر (آهنگساز اینگلیسی)
برای سال ها و سالها و سالها پخش می شه...
زلزله به تئاتر زد ...
اما هنوز اپرتا (اپرا های کوچک) دم آخرش رو می گزرونه ...
بعد هم سرپوش کلید های پیانو می افته پایین
و انگشتهای لعنتیش رو خورد می کنه ....
این یه معجزه است ...

رهایی

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Tue, 28 Jul 2009 09:58:00 +0000

توی شولوغی ، با سر درد شدید ، و گوش درد، توی همهمه ، سالونی نه خیلی گرم مثل ظهر اهواز و نه خنک ، عرق سرد روی تک تک پیشانی ها نشسته که صدایی زوزه می کشد :
-آقای الف...
داخل اطاقی با 3 دکتر بدون اینکه سوالی بپرسد ... حرفی بزند ...نگاهی کرد و گفت ...
- eh اه !!! اینه !!!!برو بیرون ! خداحافظ !برو ساعت 1 بیا برا نتیجه ...
ومن ساکت ، بدون کلامی برمیگردم ...و دوباره همان سالون با صندلی های نا مرتب
از پنجره سالن به بیرون ، توی کوچه نگاه می کنم و صورت های تکراری را می بینم ، طوری که همه را می شناسم و هزاران بار پای صحبت همه شان نشستم ...بر می گردم و توی سالن ...همان صورت ها ... اما هیچیک از این صورت ها مرا نمی شناسد ، و من تنها و دور از منزل در شهری غریبم ... و دوباره همان زوزه ...
- آقای الف ...
با کمی اضطراب برگه را از دستش می گیرم ...گرچه نتیجه را آگاهم ...پاکت را باز می کنم نامه ای ملحق به برگه دیگر ، با کلی مهر و امضا در زیر ...و یک خط دستور به یگان :
نامبرده طبق بند 3 ب ماده33 به علت اختلال شخصیت کلاس C از نوع ناتوان کننده و مزاحم معاف دائم است .
و یه مهر ستبر و پهن سبز روی عکسم ....
با خودم به فکر می روم ... اگر همه حرف ها را به او می گفتم ...شاید الان به جای برگه معافی زنجیر تیمارستان به دستم بود ...گرچه نگاه داشتن این همه رنج و درد در درون آزار دهنده بود ، و کاش گوشی شنوا داشتم که بدون قضاوت و بدون ابراز دل سوزی و تاسف ، به در ها گوش کند ، شاید یک نا شناس کاملا غریب که بفهمد...اما می ارزید ... رها شدم از سیستمی اشتباه که از اجبار جزئی از آن بودم...

و امروز حس آن روانکاو تیمارستان را دارم ... که همه دیوانه ها با هم می گفتند که او دیوانه است ، اما تنها سالم جمع او بود ... خوشحال برگه ها را تا می زنم ...میگزارم توی پاکت برای فردا که تا ابد از این تب مضخرف و علافی محض خلاصی یابم...
امروز دیگر خودم می مانم ... هر کاری که بخواهم با زندگی ام می کنم ...قدم های بزرگی در ذهن پروراندم .شاید نوعی کار برای گدزرای زمان به نوعی که دیگر ملولیت را حس نکنم ...که هنوز برایشان دارم آماده می شوم ، که منتظر فرا رسیدن زمانشان هستم ، به امید روزی که به پا خیزم ....

Opeth - Hours Of Wealth

Found a way to rid myself clean of pain
And the fever that's been haunting me
Has gone away

راهی یافتم ،که خود را خلاص کنم ، تمیز از درد
و تبی که مرا شکار می کرد
دگر رفته

Looking through my window
I seem to recognize
All the people passing by
But I am alone
And far from home
And nobody knows me

از پنجره ام ( به بیرون ) می نگرم
به نظرتمام مردمی را که می گذرند را می شناسم
اما من تنهایم
و دور از خانه
و کسی هم مرا نمی شناسد

Never heard me say goodbye
Never shall I speak to anyone again
All days are in darkness
And I'm biding my time
Once I am sure of my task I will rise again

بدرود من ، ناشنیده ...
دگر هرگز با کسی سخن نخواهم گفت
همه روز ها در تاریکیست
و منتظر می مانم تا زمانم شود (که)
وقتی از تکلیف خود راسخ شدم ، باز بر خواهم خاست

--------------------------------------------------

اینم برای اونها ای که نشنیده اند ...لینک دانلود با حجم 7MB

حرفهایی که دوست داشتم به دکتر بگویم تا بداند...

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Tue, 30 Jun 2009 10:00:00 +0000

...
اسمم ....فامیلم ...کجاش اهمیت داره ...هیچی ...
از روز اول بهش می گفتنم که دنیای دل ها برام مهمه ...معشوق ...اگه بشه اسمش رو گذاشت معشوق !....در اثر اشتباهات و شیوه دنیای ابلهانه ی روز ترک شدم ... چون بلد نبودم ...بزار بهتر بگم بهت دکتر :
به خاطر همون آموزه های غلط عام ...که باعث به گا رفتنم بود .... و نتیجه تجاوز به من گوشه گیری شده بود ... دوست کوچه و خیابون و مدرسه ای نداشتم ... از همون روز های اول از مردم هم بدم میومد...هیچوقت یادم نمی ره چطور جامعه رو محکوم می کردم توی ذهنم ...به این خاطر که دختر ها و پسر ها رو به هم حرام کرده بود ...

به همین خاطر بود که دیگه برای کسی دختر و پسر فرق نمی کرد ...سوراخ سوراخ بود دیگه ...و منم شدم سوراخ قلدر های محله ...فقط به این خاطر که جامعه دچار یه اشتباه شده بود ... فکر می کرد که اینطوری بی بند و باری از بین می ره ... به هر حال ... به دنبال دخترها بلد نبودم بیفتم ...
14 ساله ...جسور و چابک و پر شور بودم ....خنده رو و کمی هم شیرین عقل ... در زیبایی های دختری غرق شده بودم که اخلاقیات متفاوتی داشت با اون چیزی که من در عام دیده بودم ... متفاوت و مدرن ... اگه بشه اسمشو گذاشت مدرن ...شاید به نوعی تازه به دوران رسیده ...شاید هم نه ... درست نمی دونم ... اما همون موقعی بود که به خاطر اینکه توی کوچه بهم تجاوز جنسی شده بود و اون اغتشاشات منو از درون آزار می داد ...دیدن همچین زیبایی مسکن دردم بود ...و تنهایی که حفره بزرگی درونم ایجاد می کرد ...
اون جای خالی رو یک نگاه شیطنت آمیز دختر پر کرد ...نمی دونم چطور ... فقط می دونم بلد نبودم ... پس به سمت دختر رفتم ... و اون منو ندید ...از من فراری شد ... و گریزان ... فقط به این خاطر که مردم یادم ندادند...به جز اینکه ارتباط مستقیم و نزدیک اشتباهه ... و می تونه بهت صدمه بزنه ...هر بار می خواستم نزدیک بشم ..فکر اینکه پلیس می گیره منو بعد می بره زندان و مسئله خانواده و پدر و بعد زنجیره نا متناهی گناهی وهمی منو می خورد.

پس و درست لحظه ای که فهمیدم که می تونم مرز ها رو بشکنم ...و دیگه چیزی برام اهمیت نداره... حتی به زندان !!! رفتن به خاطر ابراز دوستی !!! به دختر مورد علاقه ام ... از دستش دادم...رفت با همون مردم عوضی و به توده عام اضاقه شد ... اینجا بود که دیگه نفرت بی حد من ترکید و اولین تلاش های خودکشی رو انجام دادم ... گرچه خیلی ابلهانه و نا موفق ...

بعد از اینکه فهمیدم پدر و مادر مهم هستن برام ...سعی کردم یه شانس دیگه به زندگی بدم ...پس گیتار زدم ...به هنر و موسیقی رو آوردم ...و آرام شدم ...با موسیقی متال ... با خالی کردن تمام نفرتی که از عام و توده مردم داشتم ... به راهی مسالمت آمیز... از دیستورشن گیتار می اومد بیرون ... میریخت تو هدفون من...و از مرز گوش هام به مغز می ریخت و آرام سر جام نفرت رو از تپه دل خودم بیل بیل با حرکت های سریع نوک انگشتم بیرون می کردم !!!...

چون جامعه گه به من برای ابراز نفرت اجازه نمی داد...برای گوش دادن به موسیقیم محدود به هد فون بودم و باید ساکت سر جام می نشستم ...ایزوولگی محض ... بعد از مدتی که تو گیتار برقی به حد کمی متبحر شدم ...و زنجیره موسیقیم طولانی تر می شد ... گوش درد های عظیم و سردرد های طولانی می گرفتم ...نمی دونستم برای چی ... من زیاد از خونه بیرون نمی رفتم ...چون لاغر هستم و سرما و گرمای شدید برام آزار دهنده و سردرد آور بود ...و در ضمن هر بار از خونه بیرون می رفتنم با مردم درگیر می شدم ... با همه شون ...با کوچکترین حرفی بر انگیخته می شدم ...
فکر می کردم برای فشار کاریه که سر درد هام خوب نمی شه ... چون تازه مغازمو دزد زده بود ... همه سرمایه کاریم به یغما رفته بود ...گرچه اصلا از لحاظ مادی ضرر نکردم ...اما تازه داشت کارم می گرفت ... به خاطر اون کار، مسخره خاص و عام شده بودم ...بعد از اینکه عموم Gamenet رو ازم بالا کشید ... اولین باری بود که دل به کار داده بودم ...آره دکتر ...تو کار از فامیلم ضربه خوردم دکتر ...

درست همون روزایی بود که تازه از دیه ای که از تصادف رانندگی یه تاکسی رون احمقی که تو ماشینش بودم ، با یه اتبوس واحد ...قیافم به هم پاشیده بود ...دیه و پول به هم رفتن صورتم ...حدودا 6 تا شتر بود ...دادگاهی که جون آدم رو با شتر مقایسه می کرد ...هیچ یادم نمی ره دکتر روز های اون موقع رو :

موهام بلند بود ، آخرین ترم دانشگاه ، تصادف کردم ، با چشم بخیه و موی پر خون تو صف های عظیم بی عدالتی تو کلانتری ها و دادگاه ها، دنبال دیه چشمم و سرمایه کاری دزدیده شدم ، هیچوقت دکتر اون روزی رو یادم نمی ره که بهم گفتم هویتت رو از بین ببر تا پیگیر دزدید بشیم ، من هم هویتم رو از قیافم حذف کردم اما از درون زنده بود، موی بلندم رو کوتاه کردم آستین بلند ریش و ... فقط به این خاطر که بهم گفتن اگر مو هات رو کوتاه نکنی و بیای کلانتری ، نه تنها دزدی مغازه رو پیگیر نمی شیم ، می اندازیمت زندان !
با این حال نه دزدی ها پیگیری شد ...و نه کار دیه چشمم درست جلو رفت ، دیگه هم تو آینه هیچوقت خودم رو ندیدم ، یه پسر مرده می دیدم ،دکتر ، بعد از 6 ماه علافی پول چشمم 60 درصدش دستم رسید و بقیه اش رو بیمه به این بهونه خورد که راننده تاکسی ، تاکسی قانونی نبوده و نباید تاکسی رونی می کرده و مقصر خودتی که سوار ماشینش شدی .

همون روزا بود که از دانشگاه هم دل بریدم ...خیلی وقت بود به این نتیجه رسیدم که تحصیلات آکادمیک تف نمی ارزه ، اونم تو دانشگاه های ایران ....جایی که دانشجو محکوم به مرگه ، هم از لحاظ فکری و روحی و هم جسمی ... منم نمی خواستم مثل همه اجساد اطرافم زندگی کنم و فهمیدم باید برم ...
می گفتم ...گوش دردر های متوالی ...به همراه سردرد ... فکر می کردم همه همینطورند ... اما بعد فهمیدم اینقدر خودم رو تو هرفون های ام پی تری پلیر و کامپیوتر و گیتار الکتریک غرق کردم که گوشام گاییده شده ...سوت می زنه ...و درد ...بلا توقف ...چندتا دکترا بهم گفتن که کر می شم تو چند سال آینده چندتا دیگه هم گفتن که راه درمان نداره ...عصب گوشت به گا رفته و تعمیر بشو نیست ...
با این حال برام مهم نبود ، درام رو خریدم ، سازی که از کودکی مردم ابله به اسم جاز !! ؟؟ بهم شناسونده بودنش ، اما عاشقش بودم ، و باز هم بعد از کلی در بدری ، جایی نداشتم ،برای سازی که با دیه یک ملیونتومنی سلامتم ، خریده بودم..برای عشق جدیدم خونه فک و فامیل و رفیق و همه آواره شدم...تا آخر آوردمش تو خونه جدید

اما با تنش ها ای که صاحب خونه و همسایه های عن... با من و خانواده داشتن ، بابا گفت حق نداری بزنی ، با اینکه خودش گفته بود بیارش اینجا ... جاش خونه خالت نیست و برای تمرین نرو اونجا ،

پس باز بازی مردم شدم ،مردم گه ، دکتر 4 ماه تا قبل از سرباز شدنم باید درامم رو می دیدم خاک می خوره و من حق تمرین ندارم ،سازی که از سلامتی و زیبایی دادم تا خریدمش ...پس تصمیم گرفتم تا از ایران برم ، تا شاید جای دیگه دنیا اوضاع فرق کنه ، اما دولت راهم رو بسته بود و فقط 2 جا داشتم برای رفتن نه دانشگاه جای منه و نه ایران ... در هر صورت باید می رفتم تا برم یه قبرستون دیگه که شاید اوضاعم فرق کنه ...پس دو راه داشتم :

1- دانشگاه برای وقت کشی و دختر بازی و نهایتا ً سن پدرم تا دو سال بعدش از 60 رد می کرد و بعد من باید 1 سال دنبال معافی می دویدم و می شد 3 سال ...در لحظاتی که یک ثانیه برای من حیاتی و طولانی بود ... ...با ریسک اینکه ممکنه هر لحظه این قانون عوض شه
2- رفتن به خدمت برای دولت کثیفی که مردم من رو جوری تربیت کرده بود که ریشه تمامی به گا رفتنم بود ...با این حال وقت کمتری هدر می دادم

پس برای خدمت اقدام کردم که یه دکتری بهم گفت شلیک گلوله توی سربازی و هر صدای انفجاری می تونه به عنوان یه شوک صوتی کر بکنه تورو ...درست همون روز ها ای بود که حتی صدای بوق ماشین ها صفیر توی گوشم رو کشیده تر و پر درد تر می کرد ... پس خوشحال گفتم معاف می شم ...رفتم ، و یه دکتر ابله عمومی آوردن و اون هم منو فرستاد به آزمایشگاه و نوار گوش و نتیجه اینکه نوشتن این آقا گوش هاش 40 درصد و یکی دیگه 60 درصد تا همین الان کره ...بعد هم دکتر ابله نگاه کرد و پرسید : بیماری گوش داری ، گفتم بله ... گفت با ایست تو حیاط صدات می کنم ...
تو حیاط 3 ساعت ایستادم تو گرما ، و گفتن که معاف نیستم ، سربازم و 3 ماه هم به خاطر اعلام اشتباه معافی اضافه خدمت زدند ...
اون روز عصبانی بودم ، اما اینبار نه از خودم که با خریتام عشقمو از خودم روندم ، نه از مردم عام ، به این خاطر که به معنای کلمه به گام داده بودند ،از دولت ، دکتر ، از مدیریت اشتباه ...از بلاهت های مردمی که به این دولت سواری می دادن و من هم باید همرنگ می شدم تا روزی که از این گه دونی برم ...

پس دوباره یه مرحله خودم رو سر کوب کردم ، خفت سربازی رو به جون خریدم ،خفت کلاس های عقدتی تعصبی ،سیاسی ، برای شستشوی مغز های پسته ای و ... خفت ترس و بی پاسخ گذاشتن تمام اون ابله ها رو که یه جزوه رو همه حفظ کرده بودن و سر کلاس ها برای ما بلغور می کردند ...و بد تر از اون ، ترس زود کر شدنم در حالی که یه اسلحه با خشاب پر دستمه ... و آماده ام برای آدم کشی ، و ترس اینکه هر شب تو خواب آدم می کشتم ، تو خیابون و بی دلیل ...و ترس اون لحظه که من کر شدم و کلاش با خشاب پر توی دستمه ...

پس از گرمای 60 درجه آفتاب عصر اهواز به آغوش برف دی ماه -10 درجه کوهای بین تهران و کرج رفتم ، با ترس کر شدن و به باد رفتن نوازنده گی ...اما دوام آوردم ، حتی 3 ساعت کر بودن و کابوس رو تحمل کردم ، با دیاز پام خوابوندنم اون شب ، در حالی که از ضعف شلیکی که یه سرهنگ بی شعور که اندازه علف های کف پادگان نمی فهمید ، 3 ساعت کر بودم.با اینکه بهش گفته بودم احمق شلیک کرد ...فقط سوت می شنیدم و درد داشتم و خشم بی حدی ....
اونشب با این رویای شیرین خوابیدم که صبح ، سرهنگ رو باید توی صبح گاه اعدام کنم و تک به تک بقیه پادگان رو ، تا تک تک سرباز ها رو ...و حتی پرنده های ای رو که بالای اون پادگان پرواز می کردن رو می خواستم بکشم ، اما صبح با اینکه شدت سرماخوردگی به من اجازه بیداری از رختخواب رو نداد ،اما صدای ف ، (از 4 باشعور آدمی که بین 3000 خری که تو پادگان دیدم) برام جالب بود ، که هنوز نوازنده پا برجاست و گیتار و درام ، هنوز به آینده امید هست ،هنوز می توان از ایران رفت ، و هنوز می شود به امید آن روزی بود که می تونم خودم باشم .
2 ماه زجر رو تحمل کردم و بالاخره بیرون آمدم ، 2 ماه بدون موسیقی ، با نماز اجباری ، 2 ماهی که شدیداً به فنا رفتم ، از لحاظ روحی و جسمی ...اما زنده بیرون آمدم ، به پادگانی معرفی شدم ، که با یه پارتی منو خواستن به یه پادگان غیر نظامی بلکه مهندسی منتقل کنن تو همون تهران نزدیک خونه داییم بود ... اما پارتی نگرفت و بعد از 14 روز استرس بازیچه یه عده الاغی شدم که پشیزی براشون ارزش قائل نبودم... و بالاخره با کلی اصرار منو منتقل کردن به کرج ...دکتر روز های کثیفی بود ...
اما باز با یه پارتی دیگه نگهم داشتن تو همون زندان ، پس روزها به نوروز نزدیک شد در حالی که من هنوز به زندان جدید عادت نکرده بودم...و آدم ها ای رو می دیدم که تموم کرده بودند، خفت سربازی رو اما ، دیگه آدم نیستن ، نمونه ها ای از خودم رو توی همون روز ها دیدم ...که ایزوله شده و مرده بودند ، به خدمت جامعه ای بودند که بهش اعتقادی نداشتند ...و در نتیجه موندگار و بی کار و بی عار و ... شده بودند
با اینکه مثله من نقشه فرار از مملکتی رو داشتن که تغییر درش ممکن نیست ،اما زنجیر به پا و مرده در این زندان ابدی شده بودند ، و دیگه براشون فرقی نمی کرد که کی باشند و چی می کنند ، فقط قوت لا یموت و دیگر هیچ ، یه کار بخور و نمیر و بی کاری و درد های هر روز جامعه ... و با اینکه این ها رو می دیدند ، دیگه هیچ چیز نمی تونست محرکی باشه براشون برای ایجاد تغییر.و از طرفی خودم رو دیدم که چطور توی این تله دارم برای گربه ماجرا بازی می کنم دکتر ... و زجر آور بود برام این بازی و اینکه هیچ کدوم از هم قطار های من به این بازی پی نبرده بودن و در عین حال هم برده بودن !!! اما ظاهرا نمی خواست از بازی بیرون بیان ...مازوخیست های احمق
2 هفته مرخصی زوری دادن تا بیام خونه ، و ببینم مادرم گریه می کنه و دل تنگمه ، بابام نگرانه ، خونه ملتهبه ، و همه چیز سرجاشه ، و 2 هفته روز مرگی و 2 هفته دیگه ...از روز های انتظار بدون گیتار و با درامزی که نمی شه نواختش ...

تو این میون هم رفتم عروسی یکی از آشنا ها که آدم خوب و صمیمی ای بود ... و له شدنش رو زیر فشار ماجرای ازدواج دیدم و خرج های اضافی و ... و دوباره توده مردم بی رحم و ابله رو که چطور به این ابراز وجودشون می گند زندگی ...
آه دکتر ... زجر آور ترین نوروز زندگیم تموم شد و من خوشحالم ... و ناراحت ...خوشحالراز اتمامش و ناراحت از اینکه نوروز همیشه بهترین روز های سال من بود که توی افسردگی محض مرد ...
پس با خودم فکر کردم ، چطور می تونم این شکل بمونم و زنده باشم تو این شرایط مضخرف اجتماعی؟؟؟ آیا میشه جزئی از کلی بود که اشتباهه ؟ آیا می شه کاری برای تغییر کرد ؟؟ آیا راهی برای مبارزه هست ؟؟ برای گریز چی ؟؟
دکتر مشکلات 2 راه حل دارند : تغییر ، گریز ، وقتی قدرت تغییر نباشه باید گریخت ، و من روز های آخر به این نتیجه رسیم که مردنم، به عنوان گریز می تونه تغییری باشه ،راهی عجیب با ریسکی بالا ، اگر مردم ، با افتخار به خود می گم که روزی زیبا روی پا مٌردم و روی زانو به زندگی ادامه ندادم ، اگر ماندم ، آنطور که باید زندگی می کنم ...و صبح 13 فروردین امسال ، به آخرین اقدام خودکشیم دست زدم .

دکتر در اون روز تمام احساسات نهفته شده ی من سر ریز کرد و از رگ من بیرون ریخت ...و از چشمم هم همینطور ...بعد از مدت ها گریستم ...با حال خودم ... چون دو راه داشتم که گفتم ، برای تغییر باید می کشتم و نابود می کردم ، راهی نیست ، شما هم خوب می دونی برای ریشه کن کردن این اشتباهات پی در پی و تصحیح ذهن خشک قدرتمداران ما راهی جز زور نبود ...و من نه قدرتمند بودم نه مبارز و نه قاتل ، و نه می تونستم توی این وضع زندگی کنم (بی خوابی ، عصبانیت دایمی و سردرد و گوش دردر و ریسک کر شدن و تمام رنج ها و خاطراتی که منو می خورد ...) ....
پس به جای اینکه کمک سیستم کنم و جزئش باشم ، خودم رو نابود کردم تا روی پا بمیرم ...میبینی ، ساده نیست دکتر ...

ادامه دارد ....

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Fri, 13 Mar 2009 15:54:00 +0000

حس می کنم از 20 سالگی به این ور من Puse شدم و زندگی داره تو چرخه خودش ادامه می ده ... همش تو دیروز گیر کردم ... هیچ اتفاقی برام حس جدیدی رو نمی آره ... هیچ چیز جدید نیست ...فکر نمی کردم تو این سن اگه از این جهنم دره نرم به این فلاکت می افتم...

...تموم اندوه چندین ساله ام دور گلوم داره می پیجه و خفه ام می کنه ... همه اینها داره هر روز رو چروک های صورتم و رنگ موهام منعکس می شه ...وهمه اطرافیان با یه حس تعجب لعنتی نگاه می کنن و نشون می دن و می گن ببین و بعد می پرسن و یه "چه بد " میگن و دقیقا می فهمی براشون هیچ اهمیتی نداره و فقط خواستن یه چیزی بگن ...

-----------------
دیروز یکی از بچه ها بم گفت که تو زندگی به هیچ کدوم از چیزایی که می خواست نرسیده ...

با خوذم فکر کردم شاید هم قضیه پریود بودن مخ من سر همینه ... بعد فهمیدم تو زندگیم هیچ وقت چیز خاصی نخواستم ... نه امید و نه آرزو نداشتم ...

فقط تازگی ها به این نتیجه رسیدم ...که هیچی نمی خوام...هیچی...تا حالا هم هرچی صبر کرده بودم واسه آخر کار واسه بابا و ننه بوده ... محبت بی پایانشون باید جوابی داشته باشه ... من آدمی نیستم که محبت مردم رو بی جواب بزارم ...اگر محبتی باشه از سمت مردم ! اینا که پدر و مادرن ...

اما ... بستمه دیگه ...کافیه ...خواب و کابوس و رویا نمی خوام...می ترسم بخوابم ...واسه همین دیر بیدار میشم ...این وسط پادگان و وضعیت نظامی و زود بلند شدن براش بدبختی آفرینه ...

همه اینها یه طرف و جو کیری و آشغال اونجا هم یه طرف ... ملتی که نمی دونن چی می خوان ...حق و حقوقشون رو نمی دونن ...در کنار یکی مثله من ...بعد هم حرف زدن با یه مشت بی شعور سبز پوش که فکر می کنن رئیستن و هیچ اهمیت نمی دن که 2 سال از بهترین سال هاتو داری حرومشونمی کنی ...بدون اینکه کار خاصی کنی ...

از نمای بالا تر که به قضیه سربازی ها نگاه می کنم می بینم یه عده خر رو رو یه عده خر دیگه ریختن و رئیس کردن ..تا همو کنترل کنن ...دژبان ها سرباز ها رو ، افسر ها همدیگه رو و سرباز ها رو ، سرباز ها همدیگه رو ، من افسر و دژبان و سرباز ها رو... و رسمی ها هم مثله سگ از این تراکنش نون می خورن...بدون اینکه هیچ کس کاری واسه این خاک کنه ...

همه این اتفاقات و افکار، غوطه خوردن من رو توی گه این مردم نمایان تر می کنه ...

=================================
یکی از همین روز ها خودمو راحت می کنم .... آخرامه ..
امیدوارم این بار موفق بشم ...

I Have a dream

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Wed, 07 Jan 2009 13:29:00 +0000

برا مرخصی اومدم ...

بدتر از اونی بود که فکرش رو می کردم ...آماده بودم برای شرایط طاقت فرسای جسمی ... برای دویدن و شلیک و آدم کشی ...

اما شرایط فرق می کرد : ما مدیران و آینده سازان مملکتیم ! وظیفه مون حفاظت از دین و نگهبانی از ولایت و اعراب غزه و ...

fuck you all motherfuckers!

لعنتی ها دارن عقاید به خوردمون می دند ... آماده مون می کنن که پس از آزادی در آغوششون بکشیم و محافظ راهشون باشیم ...

===========

اما بد تر از همه شب های آنجاست ، از لحظه ای که چشمانم بروی هم می رود ، صحنه ای را می بینم که نمی دانم از چه نشئت می گیرد ،اما در عین شیرینی و زیبایی و جذابیتش ... و عاشقانه ماندنش ، آزار دهنده است وقتی دست نیافتنی باشد :

دو عاشق در تاریکی مطلق در زیر نور شمع ، در یک ظرف بزرگ و گرم آب ؛ در آغوش هم ، بدون آنکه سخنی بگویند و یا کاری کنند ، با نوازش ها یکدیگر را آرام می کنند ...بدون هیچ شهوت رانی ، اما پر از عاشقی ، پر از مهر ... آن دو منم و تو .....

و تا صبح ادامه دارد ...تمام این رویا را باتمام وجود می جوم و هضم می کنم ...زیباست و آزار دهنده ... مخصوصا در این شرایط ...دارم نابود می شوم ...می خواستم دست از فکر کردن بکشم ...اما بیشتر به فکر رفتم ...

الان هم که به خانه آمدم ...باز روزمرگی آزارم می دهد ... و تکرار زندگی و ... تمام آزار ها ای که راه حلی برایشان نیست ...

===============

اما بالاخره رویایی دارم ! رویا ای نه چندان بزرگ و نه خیلی کوچک ...رویا ای زیبا ... و یا کابوس زشتی دیگر ...

Soldier Of Fortune !

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Wed, 17 Dec 2008 09:52:00 +0000

System Of A Down
"Soldier Side"

Dead men lying on the bottom of the grave

Wondering when savior comes, is he gonna be saved
Maybe you're a sinner into your alternate life
Maybe you're a joker, maybe you deserve to die

اجساد در تهه گور هایشان دراز کشیده اند ،

مبهوتند ، نجاتگر کی می آید ؟ ، آیا نجاتشان می دهد ؟
شاید در زندگی دیگرت گناهکار باشی
شاید یک جوکر ! شاید لیاقت مردن داشته باشی !

They were crying when their sons left
God is wearing black
He's gone so far to find no hope
He's never coming back

وقتی پسرشان رفت می گریستد
خدا سیاه پوشیده
او به دور دست ها رفته که هیچ امیدی نیابه

او هیچ وقت بر نمی گرده

They were crying when their sons left
All young men must go
He's come so far to find the truth
He's never going home

وقتی پسرشان رفت می گریستد
تمام جوانان باید بروند !
او تا اینجا آمده که حقیقت بیابه
او هرگز به خانه باز نمی گردد

Young men standing on the top of their own graves
Wondering when Jesus comes, are they gonna be saved
Cruelty to the winner, bishop tells the king his lies
Maybe you're a mourner, maybe you deserve to die

مردان جوان بر بالای گور هایشان ایستاده اند

مبهوتند کی مسیح می آید ؟ آیا آنها نجات داده می شوند ؟
برای برنده (شدن) وحشیانه، اسقف به پادشاه دروغهایش را می گوید

شاید عزادار باشی ، شاید لیاقتت مرگ باشد.

Welcome to the soldier side
Where there is no one here but me
People all grow up to die
There is no one here but me

Welcome to the soldier side
There is no one here but me
People on the soldier side
There is no one here but me

به آن روی نظامی من خوش آمدی
جایی که هیچ کس نیست جز من
مردم رشد می کنند برای مردن
کسی اینجا نیست جز من

به روی نظامی خوش آمدی
کسی اینجا نیست جز من
مردم در آن روی نظامی شان
کسی اینجا نیست جز من
=========================================

بعد از اینکه این دوره مضخرف یک سال و اندی رو طی کردم
می رم که برم... خستمه ...از همه چیز و همه کس ...

خستگی رو به اندازه کافی تجربه کردم ، می رم ، شاید اونور اوضاع فرق کنه ،

دوست ندارم هیچوقت بر گردم..........مگر تفریحی .

...اما ترانه سیستم برای من مفهمومش چی می تونه باشه و برا چی نوشتمش .... سخت نیست :

اجساد و جوانان ...می شه همه نسل امروزی ایران ...گور ها می شه زندگی ها شون ، مسیح و نجاتگر می شه هر کسی که برای آزادیشون تلاش می کنه ! (اما اونها برای نجاتگر تلاش نمی کنن !)

توی این زندگی ها ای که با گور فرقی نمی کنه ، حتی اگر در زمان دیگری به عنوان آدم دیگری (تناسخ) به وجود بیایی ...اگر جوکر باشی و خنده رو ...یا یک عزادار و غمور ....باز هم لیاقتت مردنه ....و زندگی به سبک مرده وار.

این وسط اسقف و شاه هم معلومه دیگه .... کنترل کننده های جامعه مون .....که برای بازی خودشون همه جسد ها رو بازیچه کردن ...و وحشیانه می درند و قربانی می کنند که ببرن بازی بینشون رو ...
...
....
......

و این منم که به دور دست ها می رم ، نه برای اینکه امید و آرزویی دارم ، بلکه به این خاطر که برم ببینم اصلا امیدی هست !شاید آرزویی پیدا کنم ...حقیقت ها رو ...و شاید یکی دیگه از کار ها ای باشه که برای قابل تحمل کردن زندگیم انجام می دم .

الان هم یه حسی دارم تو مایه های اصطلاح Soldier Of Fortune که Deep Purple معنیش رو بهم فهموند ....سرباز جویای نام !
آواره و ولگرد ... یه چیز تو همین مایه ها ....کسی که از بی کاری خسته شده و بالا خره داره یه کاری می کنه برای شروع .

تا چند وقتی نمی تونم بنویسم.....تا همون چند وقت فعلا بدرود ....

Happy birthday

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sat, 06 Dec 2008 10:56:00 +0000

خواستم تبریک نگم ....طاقتم سر اومد ، کلی عراجیف هم نوشتم ...اما حرف ها ای تو دلم بود که گفتنی نیست ...تو نوشته ها هم منعکس نمی شد ...پس ساده می گم :

جاوید باشی در خوشی ها ...عشاقانه دوستت می دارم ...هنوز بی قید و شرط

تولدت مبارک

عقلی چرکین زخم

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Wed, 26 Nov 2008 19:33:00 +0000

به قول محسن نامجو : عقلی که زخمش چرکیه ....دیگه مرخص می زنه ...

ماله ما هم چرکی شد رفت ....
------------------------------------------------------------------

حالا می فهمم این بابا چی می گه ...! جیم موریسون رو میگم ...
قضیه زندگی و مرگه و بعدش و قبلش ... بزار مرور کنم تا بهتر بگم :

با مرور از روش می فهمی که ... اولش قضیه ی زندگی بعد از مرگ و قبل از زندگی نیست!
قصه خوده زندگیه که چه جوره ، و شک در ول کردنش یا موندن توش ، و چطور موندن
توش ! و دیدن سلب آزادی ها توسط قدرت ها برای منافع !
قصه اش ، قصه ی زمینیه ، نه هوایی عمو !
قصه قصه ی نفروختن نقد اینور به نسیه اونور ، خواستن رُز حقیقی و باغچه الاچیق دارش !

یه چیز تو مایه های حرفی که خیام زد :

گویند بهشت و حور و کوثر باشد
جوی می و شير و شهد و شکر باشد
پر کــن قـدح بـاده و بـر دستم نِه
نـقدی ز هزار نـسیه بـهتـر باشد

یا این یکی :
گویند بهشت و و حور عین خواهد بود
وآنجا می ناب و انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوقه گزیدیم چه باک
آخر نه به عاقبت همین خواهد بود

بعد برمی گرده رو زمین...به جایی که کثافت زیباییه ! و دوباره می برتت اون بالا بالا ها ، جایی که معلوم نیست هست یا نه !
جایی که همه خوانواده بشر قراره توش برگرده و باغچه هاشو جداگونه کردن که همه خانواده همونطور که تصورش کردن ، باهاش حال کنن !
و بعد می آرتت بین پل بین هر دوی اونها ، مرگ ، تا تعریفش کنه ، یه چیز تو مایه های صحبت های هدایت از مرگ :

کیست که شراب شرنگ آگین تو را نچشد؟ انسان چهره تو را ترسناک کرده از تو گریزان است فرشته تابناک را اهریمن خشمناک پنداشته! چرا از تو بیم و هراس دارد؟ چرا به تو نارو و بهتان می‌زند؟ تو پرتو درخشانی اما تاریکیت می‌پندارند تو سروش فرخنده شادمانی هستی اما در آستانه تو شیون می‌کشند تو فرستاده سوگواری نیستی تو درمان دل‌های پژمرده می‌باشی تو دریچه امید به روی نا امیدان باز می‌کنی تو از کاروان خسته و درمانده زندگانی میهمان نوازی کرده آنها را از رنج راه و خستگی می‌رهانی تو سزاوار ستایش هستی تو زندگانی جاویدان داری...

ترس آلوده به شوقی که به آرامش می پیوندد ! توضیحی ساده اما عمیق از مرگ.

و بر می گرده به توضیح بزرگان از مرگ و بعد از اون ، و مسخره شون می کنه برای همه توضیحات ابلهانه ای که بیشتر شبیه به قصه برای بچه های زیر 12 ساله ! توضیحاتی برای مرگ و بعد از اون ، بهشت ای که به خاطر خوردن میوه یا گندم (یا سبزی و هر کوفته دیگه ای ... ) سلب شد و پرت شدن اینجا و دوباره بهش بر می گردن ...
و بعد از اینکه پرت شدن اینور ، بچه های آدم چطور به هم افتادن و نمودن همو تا بقا پیدا کنند ! و فقط دهن همون خدای ساختگی می تونه این حقیقت شرم آگین آفرینشش رو بر ملا کنه ....

و توضیح اینکه آوای دهل از دور خوش است ....اگر دهلی اون دور دور ها باشه البته ...
==================================================

آرام باشه ... می خواست بمونه ..چون همه اینا رو می دونست ... چون می دونست جمع دوستان زمینی از خانواده بزرگ بهشتی بهتره ... نمی خواست ولشون کنه ...اما طاقت موندن رو هم نداشت ...

The Doors

The severed garden

Wow, I'm sick of doubt
Live in the light of certain South Cruel bindings.
The servants have the power
Dog-men and their mean women
Pulling poor blankets over Our sailors

واو ، از تردید بیزارم
(و از)زندگی در فروغی مُعیِّن از قید های ظالمانه

قدرت در اختیار بندگانه
سگ (صفت) مردان و زنای پست فطرتشون
می کشند روکش های پوسیده را بروی دریانوردانمون (اونا رو توی کفنی پوسیده می کنند)

I'm sick of dour faces
Staring at me from the tv Tower
I want roses in My garden bower; dig?

خسته ام از چهره های خیره سری که
خیره شده اند به من از برجک های تلوزیونی
من گل رز تو آلاچیق باغچه ام می خواهم ، افتاد؟

Royal babies, rubies
Must now replace aborted Strangers in the mud
These mutants, blood-meal For the plant that's plowed.

مهوشان سلطنتی ، یاقوت ها

حالا باید جایگزین غریبه های از لجن بیرون کشیده بشند.
این دم دمی مزاجی ها ،خوراک خون واریه برای نهال شخم زده شده (این دم دمی مزاج بازی ها بیهوده است)

They are waiting to take us into The severed garden
Do you know how pale and wanton thrillful Comes death on a

strange hour
Unannounced, unplanned for
Like a scaring over-friendly guest you've
Brought to bed
Death makes angels of us all
And gives us wings
Where we had shoulders
Smooth as raven's

Claws

اونا منتظرند که ما رو به باغهای جدا شده ببرند !
میدونی چطور تو ساعتی عجیب ! کمرو و سرکش وحشتناک میمیرند ؟
بی اخطار و بدون برنامه قبلی برای برای اون.
مثل یک مهمو ن ترسناک ، با حسی فوق دوستانه ، که به رخت خواب آوردیش ..

مرگ از همه ما فرشته ها می سازه و بهمون بال ها ای می ده
جایی که ما کتف ها ای داریم ، ملایم تر از سرپنجه های کلاغ !

No more money, no more fancy dress
This other kingdom seems by far the best
Until it's other jaw reveals incest
And loose obedience to a vegetable law.

بدون پول ، بدون لباس های زرق و برق دار
این قلمرو شاهنشاهی دوم، از دور قشنگه
تا آرواره های دیگر تجاوز به نزدیکانش رو برملا کنه
و نا اطاعتی برای قانون سبزی جات !

I will not go
Prefer a feast of friends
To the giant family.

نمی رم !
مهمانی با دوستان رو به خانواده ای بزرگ ترجیح می دم

============================

نوشته های بالای متون صرفا صحبت های ذهن درگیر نویسنده است و هیچ تفسیری برای متن حساب نمی شه .

پس از پرسه ...

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Tue, 18 Nov 2008 23:01:00 +0000

چند روزی هست تونستم خوشبختی رو توضیح بدم جوری که ابله ترین موجود هستی هم بتونه خوشبختی شو پیدا کنه !

چشماتونو ببندید ...خودتون رو توی خوش ترین لحظاتتون تکرار کنید
باز کنید چشم ها رو .... و فکر کنید به چه فضایی نیاز دارید که اون حس ابدی بشه ؟؟؟

-=-=-=-=-=- -=-=-=-=-=- -=-=-=-=-=- -=-=-=-=-=- -=-=-=-=-=-

یه مدت نمی نوشتم ...چون تکراری بودم ... تکراری شدم ....
بر می گردم ...
شاید تکراری باشم ...شاید نباشم
.

Goodbye Cruel world

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sat, 05 Jan 2008 09:37:00 +0000

سلام ... خوب منظورم خدا حافظ بود ... اینجا از این به بعد تعطیله ...خواستم Stillborn رو واستون بگزارم از Zakk که بگم در چه وضعیتیم ... خوب گفتنی نیست...

این لیست موثر ترین گروه ها بوده که من دوستشون دارم ...حتما حد اقل یه آهنگ از این ها بشنوید ...من از اکثرشون تو اینجا تو پست های قبلم براتون گزاشتم...بقیه هم با خودتون... منبع هم سایت

http://www.mp3real.ru/search/ یا از Limewier استفاده کنید

As I Lay Dying
Black Label Society
Chimaira
Death
Empyrium
Evergrey
Gary Moore
Guns N' Roses
Hammerfall
Iced Earth
Joe Satriani
Killswitch Engage
Lamb of God
Led Zeppelin
Leonard Cohen
Megadeth
Metallica
Opeth

Ozzy Osbourne

Pantera
Pink Floyd
Queen
Scorpions
Slipknot
Stone sour
System Of A Down
TESTAMENT
The Black Dahlia Murder
Trivium
Tom waits
W.A.S.P

پ.ن : خدا لعنت کنه اونی رو که از کریس رئا آهنگ You my love رو بهم داد ...شب و روزم رو ازم گرفته..این تک آهنگو خودتون به لیست اضاف کنید

پ.ن 2 :کاش حوصله ام می شد از Neil young آهنگ like a hurriccan یا Cortez the killer رو بزارم اینجا .

آخرین پ.ن : این آلبوم آخریه Black dahlia murder خداست ... Nocturnal... تراک 09. To A Breathless Oblivion شرط می بندم روحت رو می جوه...

اعتراف

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Wed, 05 Dec 2007 12:29:00 +0000

برای شروع روی دکمه ریز جلوی نام آهنگ 2 بار کلیک کنید ...
یا برای دانلود آهنگ روی این آدرس کلیک کنید

Empyrium – The Sad Song And The Wind

نمی دانم... که چرا می نویسم..نمی دانم...اما باید بنویسم...چیزی مرا از درون زجر می دهد.شاید این نوشتن تسکینم دهد...زخم های درونی ای که خون روش شان آرام نمی گیرد ...درد...پایدار شده اما به آن عادت نکردم...همنشینی با درد شب روزم را ساخته ...
نه پول خمر و مِی را دارم که درد را به دست فراموشی و مستی دهم ، نه دیگر کمری برای تحمل برایم مانده ...کمر شکسته و گردن خرد با درد به خاطرات نگاه می کنم...عکس هایی از گذشته...هنوز کمی آرامم می کنند...
خاطراتی که با خوبی و بدی و تلخی و شیرینی مرا به امروز رساند...امروزی که دیگر هیچ نمی خواهم... نه امید ، نه آرزو،نه هدف ...سرگردانی در هستی ، در انبوهی از مردم ، یک دیوانه ، یک مجنون ...
گاهی با خود می اندیشیدم : شاید ساخته ی ذهن تو بود...سعی می کردم به خود تلقین کنم...روز ها و ساعت ها....اما حقیقت چیز دیگری بود..او وجود داشت...
سعی کردم که بکشمش...از بینش ببرم ...نیستش کنم...به دست سرنوشت ازصحنه روزگار حذفش کنم...با خود بگویم که مرده...در تصادفی ...یک حادثه ی ساده... سرنوشت او را از من گرفته... به خود تلقین کردم...
شاید زخم مردنش کمتر آزارم می داد...اما نه ...درد بد تر شد ... اما به این دروغ عادت کردم و درد کشیدم ... اندوه از سینه ام نمی رفت ... اما وقتی او را در محیط می دیدم ... می شنیدم ...حسش می کردم ... دوباره زنده می شد ... و من دردم صد چندان ...
پذیرفتن حقیقت های ساده اما درد آور قدرتی را می طلبد که من ندارم...او ترکم کرده... در حالی که من از خیلی چیز ها گذشتم ... بدون اینکه او چیزی بداند ... یا حتی حس کند ... آینده های روشنی که به خاطرش خط زدم ... اعتقاداتی که از آنها برگشتم ... همه چیزم ... کلی دارایی ... زندگی ای بهتر آن سوی دنیا ... از همه براحتی گذشتم ... بدون آنکه او بداند ... تا شاید یک لحظه ... فقط یک لحظه ... یک لحظه دیگر با او باشم ... و مرا ترک کرد ... بی خدا حافظی ... بدون اینکه یک لحظه در حقیقت دنیوی با هم باشیم !!!
حماقت هایی که در عاشقی از سر کم سنی در من صورت گرفت، تصویر دیگی از من در ذهنش کشید ... قلبم را به او نشان داده بودم ... قلب من مثله ماه بود ... نیمه ای تاریک داشت ... گرچه یک بار، هر ماه ، یک شب چهارده هم داشت ... و شب چهارده من ، مال او بود ... ولی تاریکی اش پر رنگ بود ... و پر درد ... و او ازمن نیمه ی تاریکی را دید که نباید ...و خود را از من راند ...شاید به همین دلیل...
عاشقی اولش ترس است و بعدش شجاعت...قبل از اینکه به حماقت برسد....اما من همیشه ترسو ای کله شق بودم!!! ضعف من شجاعت بود ... و اعمالم حماقت ... نا گریز از ترس های محیطی ، راه یک انسان ترسو بنا گزاردم. ... نمی دانم چقدر این ترس مرا از او راند ... اما می دانم که خیلی در او اثر کرد...
محیط حقیقی هیچوقت مجالی برای ما نمی گذاشت ...شانسی برای بودن با هم نداشتیم ...از همان ابتدا جهان حقیقت وحشیانه مرا درید ... پس دنیایی دیگر از قلب ها ساختم ... شاید خنده دار و ابلهانه برای همه ... اما جهان مجازی من بود ... هر جور که می خواستم و هر وقت به هر شیوه ای که تصمیم می گرفتم دیوار هایش را رنگ می زدم ...
از همین دنیا بود که پس از آن هیچ وقت به دنیای حقیقی اش راه نیافتم ... راهم نداد ...نتایج آن تصاویری که خودم در ذهنش نشاندم چیز دیگری جز من بود ... یک دیوانه ی اینترنتی ... یک عاشق مجازی ... یا در بهترین حالت کودکی پر نیاز و تشنه که از بلاهت و دیوانگی رنج می برد و به دروغ خود را عاشق سینه چاکی جلوه می داد که او را می جست ... شاید محض تجربه ی عشق او را گزیده بود و به محض پایان تجربه او را مثل آدامس جویده شده به زباله می انداخت ... یک هیچ ندار که محض بازی یکی دیگر را می جست و خود را دیوانه ای عاشق جلوه می داد ... و می دانست چقدراین فرد وحشت زده است... شاید ... و شاید افسرده ...
نا امیدی و سیاهی اش را به او نشان می داد تا او برایش دل بسوزاند ... درست مثل بچه گدا های ترمینال ... که حال زارشان را آنقدر جلوه می دهند و التماس و تمانایت می کنند که فقط یک 100 تومانی از تو بگیرند ... و شاید در تصورش من آن کودک بودم ...
او رفت...به دنبال سرنوشتش ... بدون اینکه مرا در نظر بگیرد ...بدون آنکه بگوید چرا مرا با خود رها کرد ... بدون اینکه بداند از چه چیز هایی برای او ، از آنها گذشتم ... فقط برای یک لحظه با او بودن... شاید برای زمانی نزدیک در جهانی پر از حقیقت های شیرین... اما رویایم بر باد رفت...
من درمانده بر جا ماندم ... ادای زندگی کردن را در آوردم ... روز ها را شب کردم و شب ها را کابوس دیدم ... و روز ها را به رو یا ها گزراندم ... که اگر لحضه ای مرا دوست می داشت ... اما نداشت ...
هنوز به خود نگاه می کنم ...از خودم با شک می پرسم : می توانستی خوشحالش کنی ؟؟؟ سعادت مندش کنی ؟؟؟... تو که هیچ نداری ...هنوز دست در جیب والدین به سر می بری! ... اما او حالا خوشحال است ... زندگی دارد ...
... و باز به خود جواب می دهم ...چرا که نه ؟؟؟ من به خاطر او دنیا را عوض کردم ...یعنی آنقدر عرضه نداشتم که بر دو پا با ایستم ... به مقدساتم قسم.... داشتم ...حتی بیش از آن ... او امید من بود ...دنیا را به خاطر او می ساختم ...مرده ها را احیا می کردم... خدا را از عرش می کشیدم پایین و دست به یخه ی او برایش می جنگیدم ... که فقط لحظه ای لبخند بزند...من انرژی هستی را در خود نهفته کرده بودم...می توانستم ...
اما به دروغ به خودم می گویم نه...نمی توانستم...شاید کمتر درد بکشم وقتی به خود بی عرضه گی را نسبت دهم ...
اما دانستن آنکه از سر بی عرضه گی او را از خود راندم دردم را بیشتر می کند... حالا می فهمم که گذر زمان نه تنها چیزی را حل نکرده ، بلکه زخم هایم را چرکین تر و عمیق تر می کند...
دیروز به خود گفتم از او متنفرم ، از همه ی زندگی ام برایش گذشتم و او بر من آب دهن هم نینداخت...هزاران بار به پایش افتادم... هر روز بر حلقه ی در خانه اش دست به چنگ بودم ...مرا بی محلی می کرد ...سگش شدم ... مرا در بیابان رها کرد ...به خود فریاد زدم : از او متنفرم ....از او متنفرم ...از او متنفرم...لعنت ... هنوز دوستش دارم ... هنوز برایش با دنیا می جنگم ... هنوز از اعماق وجود دوستش دارم ... هنوز جانم را برای 1 بوسه اش می دهم ... هنوز عاشق اویم ...
ای کاش که فقط لحظه ای دگر او را می یافتم ... لبخندش را ...رخسارش را ... و صدایش را ... و کاش فرصتی دگر می یافتم ...که با او به صحبت بنشینم ... او را بخندانم ... تا او خواسته یا نا خواسته مرا از چاله ی تاریک تنهایی ام بیرون آرد و به عرش ببرد .. و لبخندش را مرهم زخم هایم کنم ... ای کاش می توانستم که با اودگر بار به صحبت بنشینم... ای کاش باز فرصتی می یافتم ... تا بتوانم به او بگویم :
عزیزم تولدت مبارک ... جاوید و سعادتمند باشی ... دوستت دارم ... بی قید و شرط ...
...

جنون قربانی دیگری گرفت

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sat, 03 Nov 2007 13:59:00 +0000

بد از زندگی در عزابم ... تازگی گریه کردم ... بعد یه مدت طولانی

فکر نمی کردم انقدر گریه کردن سخت باشه واسم...آخه من آدم خیلی خشکی نیستم

نمی دونم چقدر می تونم با این وضعیت بسازم...خیلی سخته و زجر آور...

دارم دیوونه می شم

پ.ن: شما هایی هم که از این گروه ترانه ای نشنیدید برید همگی با هم بمیرید !

دانلود حجم :4.11Mb

Evergrey

Madness Caught Another Victim

I've been searching for so long
For someone to lead the way
And I've been searching for someone
Someone to ease the pain
And I've been searching for someone
Anyone to help me cure my shame
Madness caught another victim
And the victim's name is blame

بسیار گشتم که
راهنمایی یابم
به دنبال کسی گشتم
کسی که درد را التیام بخشد
و به دنبال کسی می گشتم
هرکه مرهم گر شرم من باشد
جنون قربانی دیگری گرفت
و نام قربانی مقصر بود!

What are my options?
When the road I'm walking ends
What are my options?
When all my ambitions fails

اختیارات من چیست؟
وقتی که راهی که طی میکنم پایان یافته
اختیارات من چیست؟
وقتی که تمام بلند همتی هایم در مانده اند؟

The words you now are reading
Are meant for your eyes only
I hoped for strength but now I'm leaving
Cause I fear my feelings

کلماتی که می خوانی
فقط برای چشمانت نوشته شده
امید به توانایی داشتم ،اما حال رهایت می کنم
چرا که از احساسات خود می هراسم

And to not do you justice
Is too much for me to bare
And as courage is my weakness
I choose the cowards path

وعدالت را در حقت رعایت نکردن
بهای سنگینی برایم می باشد
و چون این شجاعت که نقطه ضعف من است
من راه بزدلان را پیشه کردم

What are my options?
When the road that I'm walking ends?
And what are my options?
When the last ship of hope have sailed

اختیارات من چیست؟
وقتی که راهی که طی میکنم پایان یافته
اختیارات من چیست؟
وقتی که آخرین کشتی امید به راه افتاده؟

What are my options?
When the road that I'm walking ends
So what are my options?
When my words are all that remains

اختیارات من چیست؟
وقتی که راهی که طی میکنم پایان یافته
اختیارات من چیست؟
وقتی که کلامتم همه ی همه آن چیزیست که برجا می ماند؟

تعفن

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Tue, 09 Oct 2007 11:23:00 +0000

آخرین امید هایم به هستی رو به سیاهی رفته......
به معنای واژه از تعفن زندگی حالم به هم می خوره
خیلی وقته که فقط این آهنگه بهم جواب میده
در اصل فریادم می زنه :
دانلود با حجم :6.44 MB

link1

Link2

پ.ن:به فید آوت آهنگ در دقایق پایانی خوب گوش بدید...شاهکاره...

The Black Dahlia Murder

Miasma*

In between we insidious vapors shalt teem
Looming so loathsome
And it seems to me like I'm dead inside
A bloated corpse propped out of tradition

در میان ما مه طوطئه وار زائیده خواهد شد
چه نفرت انگیز از میان مه پدیدار می شود
به نظرم می آید که از درون مرده ام
جسد باد کرده ای که از سنت پٌر شده

I can never recall
What it was I had ever to strive for?
As a youth, was it just to exist autonomously?
No, we don't wanna work
We just wanna fuck, swallow pills, and forget our curses
No, we don't need pigs like you
We follow the laws of our emptying veins

هر گز به یاد نخواهم آورد
چه بود که مرا همواره به کوشش وا می داشت
به عنوان یک جوان ،آیا این (میل باطنی)فقط خود گردان وار وجود داشت؟
نه!، ما کار کردن نمی خواهیم !
ما فقط می خواهیم ....** !قرص های تهی ، و فراموشی نفرین هایمان
نه! ما احتیاجی به خوک هایی همچون تو نداریم
ما قوانین تهی ساز رگ هایمان را دنبال می کنیم

In this world of nothing for me
I'd be sooner destroyed

در این جهان نیستی برایم(در این هستی ای که هیچ برایم نیست !)
بزودی نابود می شوم

Vampire youth
Raise your cups to the ne'er-waning moon
Let its visage ring true!
To the hearts cold and blue
We're dying each moment free

جوانیِ خون آشام
پیاله هایت را برای ماه هرگز رنگ بریده بالا ببر
بگزار رخسارش حقیقت را به صدا در آورد
برای قلب های سرد و محزونمان
ما هر لحظه آزاد می میریم

We're all animals here
Flesh and blood, bone and dream
We're just impulses here
another piece of shit in the storm

ما همه اینجا حیواناتیم
گوشت و خون ، استخوان و رویا
ما اینجا فقط انگیزه ای آنی هستیم
تکه گهی دیگر در این طوفان

Just another piece of shit!

فقط تکه گهی دیگر!!!

SHIT! [Echoes]

گًه

[solo]

From the smelling of things it appears
This shit has come to a boil
Nighttime we shall rule as our own
While this hollow will sleep
We shall bark at the moon***

از تعفنات پدیدار می شود
این کثافت به جوش آمده
شب هنگام ما به قوانین خود حکومت می کنیم
آنهنگام که این میل تهی خواهد خوابید
ما بر ماه فریاد می زنیم

In this world of nothing for me
I'd be sooner destroyed
In this world there is nothing for us
But the sound, but the sound!

در این هستی ای که هیچ برایم نیست !
بزودی نابود می شوم
در این جهان هیچ برایمان وجود ندارد
جز یک صدا،جز یک صدا!

Vampire youth
Raise your cups to the ne'er-waning moon
Let its visage ring true!
To the hearts cold and blue
We're dying each moment....Ah

جوانیِ خون آشام
پیاله هایت را برای ماه هرگز رنگ بریده بالا ببر
بگزار رخسارش حقیقت را به صدا در آورد
برای قلب های سرد و محزونمان
ما هر لحظه می میریم.....

We'll never sleep again
We'll be going fucking mad
Sin and Hell is all we will ever know
Just another piece of shit

هرگز دگر نمی خوابیم
به جنون کشانده می شویم
گناه و جهنم تمام آموخته هایمان بوده
فقط تکه گهی دیگر....

Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.....

--------------------------------------------

*Miasma:
بخارات بد بو و مسموم کننده

**Fuck:
با توجه به کاربرد این کلمه کلیدی خودتون نقطه چین را پر کنید !!!!

***:We shall bark at the moon:
ضرب المثلی به عنوان اعتراض بی فایده

ابراز تاسف...از نوع شدید

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 23 Aug 2007 13:33:00 +0000

اینو Play کنید ....

کلاً نبودم....خیلی وقته...نه که حس نوشتن نبود...وقتش نبود...
بزارید خلاصه توضیح بدم :
مغازه زدم(Guitar Shop)
دزد اومد
گیتار الکتریک هامونو برد (از جمله مال خودم)
به پلیس تفتیش گفتم آقا اثر انگشت این یارو اینا ها رو ویترین و تو جا کولری...
به من می گه من باید تشخیص بدم یا تو !!!!

رفتم کلانتری :
سرباز:واسه چی اومدی ؟
من : دزد زندگیمو برد...
سرباز :این چه وضع موییه ؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!
من : !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
من :چشه ....؟ آقا من باید این پروندمو پیگیر بشم...
سرباز : من دستور دارم بازداشتت کنم !!!!!!! موهاتو از پشت می بندی ؟!! مو قشنگ !!
من : دستتو بکش...زباله...من میرم...اما بر می گردم
سرباز ها: بهم می خندن در حد مرگ

رفتم سلمونی از ته چیدم یالو کوپال رو...
در عوض ریشام همونطوری بلند
تی شرت و کندم با شلوار لی و یه پیرهن بی یخه آستین بلند کردم تنم با یه شلوار پارچه ای به پام رفتم کلانتری :
-سلام بفرمایید امرتون
-نمیشناسی عوضی ؟
سرباز : !!!!!!!!!
من : بزار کارم راه بیوفته... باهات زیاد کار دارم
سربازه با رنگ زرد : نه آقا نمیشناسم
-: حالا باید برم تو ...بعد بهت می گم کیم!!!
-مبایلتون لطفاً
......
--------------------------------------------------

4 هفته گذشت
ریش هامو زدم
بعد از سه روز از صبح ساعت 8 تا 2 ظهر منتظر موندن پشت در شعبه پنج دادیاری شهر فهمیدم اصلاً پرونده منو صبحا از کلانتری نمی بردن دادسرا
برگشتم کلانتری کفری در حد مرگ -ساعت 12 ظهر ،یه چیز تو مایه های اسلیپنات رفتم سمت اون ستفانی که پروندم زیر دستش بود :
.......
من : چرا نفرستادی اینو
اون : صبح باید بیای خودت پرونده تو ببری
- مگه اینجا مال بقیه رو سربازتون نمی بره ؟ خوب مال منم روش ...تازه از لحاظ قانونی من که نمی تونم پروندم رو با خودم از اینجا ببرم
- آقا اولا برای من تعیین تکلیف نکن من مافوقتم....
حرفشو بریدم :ببین ... من از قانون حرف زدم نه تعیین تکلیف...اگه بحث مافوق و این صحبتاست من 100 تا مافوق رئیست تو آشنا ها دارم ....
اون : صداتو بیار پایین جوجه تا ننداختمت بازداشت گاه.....
من خم شدم تا اسمشو از رو اتیکت پیرنش بخونم تا سر فرصت چوب تو ک...نش بکنم....
"سید جاسم ..." تو دلم گفتم :از اسمش معلومه چه آنتیکیه

یه آن زرد کرد ...فهمید چه گهی خرده

یکی زد رو لپم...بعد همکارشو صدا کرد گفت صورت جلسه کن که اینجا این آقا صدا بلند کرده و گفته من پدرتون رو در می آرم...بندازیدش بازداشگاه...تفتیشش کنید...

...من حالم بد بود...سردرد...گشنگی ، بی خوابی ، بی پولی زجرم می داد....خواستم با همون باطونی که سربازه موقع تفتیش رو میز گزاشت جرش بدم ...اما زور راه رفت بزور تو رگ هام بود...وا افتادم و از حال رفتم از گشنگی...

سر حال که اومدم دیدم بهم آب دادن و با یه انگشت گرفتن ولم کردن
یا رو هم گفت شنبه برو دادسرا....

دادسرا :
ساعت 2 ظهر :
قاضی : به کی مشکوکی ؟
-به نگهبان پاساژ
-عصر برو کلانتری
-ممنون
------------------
کلانتری : باید فردا شاهد ببری دادگاه....که بگن این آقا دزدی کرده
بهش گفتم اگه شاهد داشتم که اینجا اصلا نمی اومدم...

-میل خودته...می تونی هم نری زحمت ما رو کم تر کنی .... به سلامت

با دست اشاره داد
...........................
ول کردم اومدم خونه...الان هم وضعم تو مایه های این آهنگه (همون آهنگ بالای صفحه ، واسه دانلودش تو صفحه ای که باز میشه سمت راست صفحه اون وسطا بزنید رو لینک Download Orginal)

واقعا جای تاسف داره که مسئولین تامین امنیت جامعه دزد و معتاد و قاتلو بمب گزار و گروگانگیر رو ول کنند و بچسبند به اینکه کی مد موش شبیه نظیر شنبه نیست و ریشاش از احدی نژاد کوتاه تره یا از زیر مانتو کون دختره قلمبه س یا ... و ملتو به این جرم ها بگیرن.....

The Black Dahlia Murder

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sun, 08 Jul 2007 13:09:00 +0000

گوریل یا آدم

با فرهنگ یا بی فرهنگ

هر دو دارای یک غریزه اند : خشم

جنگ و کشتار توی خون آدم ها نهفته شده

نظر شما چیه ؟

Clip Download Size : 66.9 MB

MP3 Download Size: 3.4 MB

Statutory Ape

This is a reckoning,
A clichéd cut of lying tongue
With that
Revenge never goes out of style

این تصفیه حسابیست
تکه بریده ای حقیر از زبانی دروغ گو
با آن
انتقام هرگز از مد نمی افتد

Gorilla honing trigger-finger
That makes gorilla man
Ingrained, there's hate within us all

گوریل تریگر فینگر(انگشت به ماشه) ناله کن
این گوریل را به انسان مبدل می کند
ذاتاً ،نفرت در وجود ماست

Spiraling I've lost my footing once again
I'm flailing in a tantrum of disgust

پیچان،دگر بار توازن خود را از دست می دهم
و در (دره ی) خشم از تنفر می افتم

When life holds nothing sacred
When the loveless turn to loathe
We'll witness this final threatened pose

آنگاه که زندگی چیزی مقدس برجا نگزارده
آن هنگام که بی مهری به انزجار مبدل می شود
ما شاهد این آخرین حالت مرعب خواهیم بود

(Oh!) Oh, Mother War!
Sleep in your arms tonight, I'm burning
I'm burning for your love
(This) This juggernaut of bronze and alcohol
Machines of vengeance now are born

آه-ای جنگ مادر
در آغوشت بخواب که می سوزم
در عشقت می سوزم
این-این مخرب عظیم از الکل و برنز
حال ماشین های انتقام متولد می شوند

In vengeance we are born
To our graves these grudges shall be sworn
The ultimate death of emotion never mourned
We'll die before we crawl

در انتقام متولد می شویم
برای قبر های مان این بی میلی کفر است
مرگ غایی احساسات هرگز سوگواری نشد
ما پیش از گریزخواهیم مُرد

Twisted ministers of death
Praying for a bullet hail
Gorilla, suffocate!
Gorilla, maim!
An education in...

Howling!

کشیش گمراه مرگ
برای تگرگ گلوله دعا کن
گوریل،خفه کن
گوریل ، معیوب کن
آموزشی در .... فریاد !

Ministers of death
We'll be praying,
Praying for this bullet hail
Gorilla, suffocate!
Gorilla, maim!
An education in complete misanthropy

کشیش مرگ
ما دعا خواهیم کرد
برای این تگرگ گلوله
گوریل،خفه کن
گوریل ، معیوب کن
آموزشی کامل از میزانتروپی(بشر بیزاری ،تنفر از انسانیت ، تنفر از جوامع)

[solo]

(Oh!) Oh, Mother War!
Sleep in your arms tonight, I'm burning
I'm burning for your love
(This) This juggernaut of bronze and alcohol
Machines of vengeance now are born

(Oh!) Oh, Mother War!
Sleep in your arms tonight, I'm burning
I'm burning!

آه-ای جنگ مادر
در آغوشت بخواب که می سوزم!
می سوزم!

In vengeance we are born
To our fucking graves
The greatest tribe
forever,
Forever!

در انتقام متولد می شویم
برای قبر های لعنتی خود
بهترین قبیله
تا ابد ، تا ابد...

طاهره قرةالعین

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 14 Jun 2007 11:27:00 +0000

گر به تو افتدم نظر، چهره به چهره -رو به رو
شرح دهم غم دلم ، نکته به نکته - مو به مو
میرود از فراق تو ، خون دل از دو دیده ام
دجله به دجله-یم به یم ، چشمه به چشمه - جو به جو
از پی دیدن رخت ، همچون صبا فتاده ام
خانه به خانه -در به در، کوچه به کوچه- کو به کو
دور دهان تنگ تو ، عارض عنبرین خطت
غنچه به غنچه -گل به گل ، لاله به لاله -جو به جو
مهر تو را دل حزین ، بافته بر قماش جان
پرده به پرده- نخ به نخ ، تار به تار- پود به پود
در دل خویش طاهره ، گشت و نیافت جز تو را
صفحه به صفحه- لا به لا ، پرده به پرده- تو به تو

Love is not illnes

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 31 May 2007 07:57:00 +0000

سلام
این منم...همون دیوونه ی همیشگی...دیونه ی بی آزار
سلام

منو می شنوی... جواب بده
می شنوی...احتمالاً هم می فهمی...و منو حسم می کنی
چون منم حست می کنم...تو رگهام...توی هر ضربان قلبم...
می خواتم بازم باهات صحبت کنم...راجع به خیلی چیزا
حرف زدن با تو آرومم می کنه...و وقتی جواب نمی دی..........................

خیلی چیز ها هست...بوده و خواهد بود....
خیلی چیز ها ....تو زندگیم که منو زجر می ده
و من نمی تونم ازشون حرف بزنم...
تنهایی...
خیلی زجرم می ده...امیدوارم که حسشو نفهمی...
من تنهام...چون کسی حرفم رو نمی فهمه
و تو می فهمیدی...

شاید اون سه کلمه ی کلیشه ای برام کافی نباشه
که بهت بفهمونم چقدر فهمیدن تو برام ارزش داره

سلام...........هی .........
سلام...لعنتی منو می شنوی...
کجایی... منو تنها ول نکن...به پات می افتم
زندگیم رو فدات می کنم
نرو...تنهام نزار...می ترسم...از جهان... می ترسم

می دونم که می تونم
خوشحالت کنم...اما تو............
واقعاً هیچوقت با من خوشحال نبودی ؟

من اونقدر ها هم که مریض نشون می دم نیستم...
نمی گم دوای تموم درد هامی.... و لی می تونم بگم آخرین گره زندگیم به پات بسته س
بری...گره باز میشه ...... نرو.......
زندگی رو با تو می خوام.......تو نباشی بی معنیه
زندگی که توش تو...فقط تو...همیشه خوش باشی.... اونوقت من هم خوشم...
و با هم باشیم...

اما اگه بری...
بعد تو همش جهنمه...
خوشی تو خوشیه منه ...
اما تو جهنم خوشی طعمش زیر دندون آدم می میره

درد این لنجن زار همینجوریش داره منو از پا در می آره...
تو درد جهنم رو برام پشت سرت نزار ...

...بمون...
من زندگیم...شاید دلیل وجودیم...خوشیه توه
اما اگه تو بدون من خوشی......
من بی معنیم...وجودی بی خاصیت........
و این فکر ها دردم رو مضاعف می کنه...
نرو...به پات می افتم...نرو...
هی ...هی.هیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

میشنویم؟؟؟...

من کجام ؟؟؟
هی ...اینجا تاریکه........
نمی بینمت...لعنتی یه صدایی کن !!!...هی

من تنهام
من برهنه ام...توی تاریکی مطلق....

اما حست می کنم...... نه شنیدنت رو ...وجودت رو حس می کنم
خارج از تاریکی...

هی ...هیی...

من تنهام...اینجا انگار کسی نیست...بازم حرف هام بین منو تاریکی موند...........
....
........
.............
...................
.......................
...............................

فقط محض اطمینان...
اگر می شنویم :
تا سر حد مرگ می خوامت...لعنتی دوستت ندارم...عاشقتم...دیوونتم..............................

کمی موسقی جاز

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 17 May 2007 08:00:00 +0000

تو زندگیم اینقدر دلتنگ نبودم

دانلود موسقی با حجم 1 MB اجرای 1999

دانلود موسقی حجم 4 MB ورژن اصلی

Leonard Cohen
"Dance Me To The End Of Love"
با من تا انتهای عاشقی برقص

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

برای زیباییت، با ویلن سوزان با من برقص
با من برقص تا ترسم آرام گیرد
مرا چو شاخ زیتون بلند کن و کبوتر راهنمایم باش
با من تا انتهای عاشقی برقص
با من تا انتهای عاشقی برقص

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

آه بگزار زیباییت را آنهنگام که شاهدی بر آن نیست ببینم
بگزار حرکاتت را حس کنم ،آنچنان که در بابل انجام می دادند
به آرامی آنچه که به عنوان محدودیت ها می شناختم ،نشانم ده
با من تا انتهای عاشقی برقص
با من تا انتهای عاشقی برقص

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

حال با من تا عروسی برقص، همواره با من برقص
با ملایمت با من برقص و رقصت را با من طولانی کن
هردوی ما بزیر عشقمان هستیم ، هردوی ما برویش هستیم
با من تا انتهای عاشقی برقص
با من تا انتهای عاشقی برقص

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

با من برقص برای کودکی که تمنای تولد می کند
از میان پرده هایی که با بوسه هایمان پوسیده شده اند ،برقص
حال خیمه ای سر پناه بر افراز، با این وجود که همه بند ها بریده شده
با من تا انتهای عاشقی برقص

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

برای زیباییت، با ویلن سوزان با من برقص
با من برقص تا ترسم آرام گیرد
با دست برهنه ات مرا لمس کن، یا با دستپوش خود مرا لمس کن
با من تا انتهای عاشقی برقص
با من تا انتهای عاشقی برقص

___________________________________________________

پ.ن :هی تو...تویی که می دو نی منظورم با توه...هنوز از ته دل دوستت دارم
عشق آدم رو وادار به اعمال احمقانه می کنه...

زمین لرزه !!!

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Thu, 26 Apr 2007 13:40:00 +0000

!!!!!چیز شکن!!!!

با این اوضاع ترجمه آهنگ قبل توضیح داده شده ...

در همین راستا به لینک های زیر یه سر بزنید که بسیار مهمه :

http://www.youtube.com/watch?v=EuqZm98OgXc&eurl=

http://15azar.blogfa.com/

http://www.16azar1385.blogspot.com/

Death Crystal Mountain Part-1

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sat, 07 Apr 2007 15:21:00 +0000

اول : پست قبل از همه جواب نگرفتم ...واسه همین اونو این بالا نوشتم

دوم : از اینجا دانلود کنید

File: Death - Crystal Mountain.mp3

Size : 4.74 MB

از اینجا فایل GP4 رو بگیرید
بعد نظر بدید تا بیام و یه نقدی رو این بنویسم

Death
Crystal Mountain

Built from blind faith
Passed down from self-induced fantasy
Turn a page to justify
Conjuring power - it opens wide
On seventh day,
is that how it's done?
Twisting your eyes to perceive
all that you want
To assume from ignorance
Inflicting wounds with your
cross-turned dagger

ساخته ی دست اعتقادی کورکورانه
تایید شده توسط مخیله ی نفسانی
تورّق صفحات برای توجیه(توجیهش)

قدرت جادوگری- بسیار بالا
در روز هفتم
آیا اینگونه باید انجام میشد ؟
بچرخان چشمانت را
برای درک آنچه که می خواهی

برای تظاهر به بلاهت
ضربه زدن زخمها با خنجر صلیب شکلت

[Chorus:]
Inside crystal mountain
Evil takes its form
Inside crystal mountain
Commandments are reborn

درون کوه بلورین
شیطان شکل خود را می گیرد
در کوه بلورین
احکام الهی باز متولد می شوند

All the traps are set to confine
All who get in the way of the divine
In sight and in mind of the hypocrite
A slave to the curse forever confined

[Solo: Schuldiner]

تمام تله ها برای حبس کردن گزارده شده
همه آنهایی که راه خداپرستانه پیشه کرده اند
در چشم و دل یک ریا کار
برده ی نفرین شده ی حبس ابدیند

Shatter the myth
Don't cut yourself
On your words against
dreams made of steel
Stronger any faith
That inflicts pain and fear,
is that how it's done?
Twisting your eyes to perceive
all that you want
To assume from ignorance
Inflicting wounds with your
cross-turned dagger

[Repeat chorus]

تخریب اسطوره
خود را زخمی نکن
بر کلماتت در مقابل
رویا های فلزی

سخت تر از هر اعتقادی
که باعث ترس و درد است

آیا اینگونه باید انجام می شد ؟
بچرخان چشمانت را
برای درک آنچه که می خواهی

برای تظاهر به بلاهت
ضربه زدن زخمها با خنجر صلیب شکلت

هر کی راس می گه جواب بده

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sat, 17 Mar 2007 11:51:00 +0000

تصورات شما از خوشبختی چیست ؟

What is your visions of happiness

در اینکه همه دوست دارن خوشبخت شن شکی نیست...اما تا ندونیم خوشبختی چیه ؟؟؟؟؟....نمی تونیم بهش برسیم......خوش بختی رو تو چی می بینید...وقتی پیداش کردید...دنبالش برید...چون ارزشش رو داره...

نوروز مبارک

4 شنبه سوری

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Tue, 13 Mar 2007 09:18:00 +0000

در پی اختلاف نظر علما در مورد اینکه شب 4 شنبه سوری 22 ام است یا 29 ام ، روز 22 اسفند یوم الشک اعلام شد و از 22 اسفندتا 29 اسفند هر شب 4 شنبه سوری است و این یک هفته ،هفته ی آتش نام گزاری شده است

سمفونی تخریب قلعه حیوانات و انقلاب ما !

noreply@blogger.com (جوان پیر) — Sun, 11 Feb 2007 09:42:00 +0000

به مناسبت 22 بهمن و دهه مبارکه فجر :
جرج اورول- کتاب قلعه حیوانات981 KB

Megadeath

Symphony of Destruction

You take a mortal man,
And put him in control
Watch him become a god,
Watch peoples heads a’ roll

A’ roll…
A’ roll…

انساني فانی را انتخاب مي کنيد
کنترل را به دستش می دهید
نگاه کن... خدا شده
دستان مردم را نگاه کن که مي گردد
مي چرخد...
مي گردد...

Chorus

Just like the Pied Piper
Led rats through the streets
We dance like marionettes,
Swaying to the Symphony…
Of Destruction

مثل فلوت زن رنگارنگ
که موش هارا از ميان خيابان ها راهنمايي مي کرد
مثل عروسک های خیمه شب بازی می رقصیم
آویزان در سمفونی ... تخریب

Acting like a robot,
Its metal brain corrodes.
You try to take its pulse,
Before the head explodes.
Explodes…
Explodes…

حرکتی مثل روبات
اين مغز فلزي زنگ زده
سعی می کنی ضریه اش را تحمل کنی
قبل از اينکه سرش منفجر شود
منفجر شود...
منفجر شود..

Just like the Pied Piper
Led rats through the streets
We dance like marionettes,
Swaying to the Symphony…
Of Destruction

Solo • Marty

The Earth starts to rumble
World powers fall
A’ warring for the heavens,
A peaceful man stands tall
A tall...
A tall...

زمین شروع به غریدن می کند
ابر قدرت ها سقوط می کنند
اخطاری برای کائنات
انسان صلح جو سر بلند می ایستند
سر بلند...
سر بلند...

The Pied Piper :